امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند: من آنَس بِالله اِستوحَشَ مِنَ النّاس. کسی که با خدا مانوس باشد، از مردم گریزان گردد. مسند الامام العسکری، صفحه 287

  • 4
  • 3421
  • 14760
  • 87507
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :
مطلب

افضل الاعمال انتظار الفرج

در آیه سوم از سوره مبارکه بقره، در ارتباط با جمع متقین و اهل تقوا نشانه هایی بیان شده است: ۱- ایمان به غیب ۲- به پا داشتن نماز ۳- انصاف از آنچه خدا به آنها مرحمت کرده.
در ارتباط با جمله اول الذین یومنون بالغیب که اولین نشانه ای است که در این آیه شریفه برای گروه ممتاز اهل تقوا بیان شده است معنایش این است که اهل تقوا(این جمع خویشتن دار از نادرستی ها و وادار کننده به نیکی و بازدارنده از بدی)  نشانه اولشان این است که به غیب ایمان دارند.  آنچه غیب است چیزهایی است که از حواس بیرون است ولی از نظر علمی و عقلی ثابت است. عالم قیامت و زندگی پس از مرگ غیب است مساله بهشت و جهنم غیب است. از این قبیل مسائل به غیب تعبیر می شود که محسوس انسان نیست به حواس انسان درک نمی شود. ایمان به وحی، غیب است.
لذا ایمان به غیب یعنی کلیه چیزهایی که از حواس انسانی بیرون است اما عقل اثباتش کرده است و برای انسان یقین شده است.
جمع ممتاز ایمان می آورند به غیب و آنچه محسوس نیست اما عقل ثابتش کرده است.
رسول اکرم(صلى‌الله علیه و آله و سلم)  می فرمایند: “طوبى للصابرین فى غیبته، طوبى للمقیمین على محبته”. خوشا به حال صبرکنندگان در ایام غیبتش، خوشا به حال پایداران بر دوستى و محبتش. غیبت در اینجا منظور وجود حضرت صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.
از حضرت عسکری(علیه السلام)نیز حدیثی روایت شده است که به اجمال به وجود  وجود امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اشاره می کند.
از حضرت باقر(علیه السلام) آمده که: الذین یومنون بالغیب … که در این حدیث ایشان به ایمان به غیب و قیامت و ایمان به حضور حضرت قائم(عجل الله تعالی فرجه الشریف) اشاره می کند.
احادیث متعددی وجود دارد که مقصود از غیب بعنوان باطن، وجود مقدس آقا امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد که  روایات در این مورد یکی دو تا نیست. روایات فراوانی است، که باطن این آیه شریفه یعنی ایمان به وجود مقدس حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.
تاویل آیات باید مدرک وحیانی داشته باشد و از وجود معصومین(علیهم السلام) بیان شده باشد.
هرچه بیشتر در مورد حضرتش  علاقه مندی حقیقی داشته باشیم قطعا بیشتر مشمول  عنایت آنها هستیم و آنها به اذن پروردگار آگاهند و مقتدرند.

+منبع : کلامی از حضرت استاد  16تیرماه84