امام موسی کاظم(ع): مَن دَعا قَبلَ الثَّناءِ عَلَی الله و الصَّلاهِ عَلَی النَّبِی (صلی الله علیه وآله) كَانَ كَمَن رَمی بِسَهمٍ بِلا وَتر هر كه پیش از ستایش بر خدا و صلوات بر پیغمبر (صلی الله علیه و آله) دعا كند چون كسی است كه بی زه كمان كشد. تحف‌العقول، ص‌ 42

  • 58
  • 2571
  • 31112
  • 103859
  • بازدید روز :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کل :

آیت الله سیدان: انسان بخیل می خواهد از فقر فرار کند در حالی که همزمان بخل او را در فقر و مضیقه قرار داده است در نتیجه او گرفتار در چیزی است که از آن فرار می کند.
در آیه سوم از سوره مبارکه بقره، در ارتباط با جمع متقین و اهل تقوا نشانه هایی بیان شده است: ۱- ایمان به غیب ۲- به پا داشتن نماز ۳- انصاف از آنچه خدا به آنها مرحمت کرده. در ارتباط با جمله اول الذین یومنون بالغیب که اولین نشانه ای است که در این آیه شریفه برای گروه ممتاز اهل تقوا بیان شده است معنایش این است که اهل تقوا(این جمع خویشتن دار از نادرستی ها و وادار کننده به نیکی و بازدارنده از بدی)  نشانه اولشان این است که به غیب ایمان دارند.  آنچه غیب است چیزهایی است که از حواس بیرون است ولی از نظر علمی و عقلی ثابت است. عالم قیامت و زندگی پس از مرگ غیب است مساله بهشت و جهنم غیب است. از این قبیل مسائل به غیب تعبیر می شود که محسوس انسان نیست به حواس انسان درک نمی شود. ایمان به وحی، غیب است. لذا ایمان به غیب یعنی کلیه چیزهایی که از حواس انسانی بیرون است اما عقل اثباتش کرده است و برای ان...