نگاهي به کتاب "از مدرسه معارف تا انجمن حجتيه و مکتب تفکيک"
در اوايل دهه هفتاد شمسي، استاد "محمدرضا حکيمي" با نگارش مقالهاي خواندني و سپس تفصيل آن در قالب يک کتاب، نام "مکتب تفکيک" را بر سر زبانها انداخت. اگرچه تفکيکانديشان، پيشينهي «تفکيک آموزههاي وحياني از يافتههاي فلسفي و عرفاني» را به درازناي تاريخ فقهاي شيعه ميدانند، اما واقعيت آنست که تبيين مباحث اعتقادي بر پايهي آموزههاي قرآن و روايات در تمامي شاخههاي هستيشناسي، خداشناسي، معرفت نفس و معادشناسي از يک سو و ترسيم مرزهاي معارف قرآني و روايي با آموزههاي رايج فلسفي و عرفاني از سوي ديگر، در دوران معاصر و نخستين بار توسط آيتالله ميرزا مهدي غروي اصفهاني(م 1365ق) در حوزهي علميهي مشهد صورت گرفت. پس از وي، شاگردان برجستهي او، حضرات آيات شيخ مجتبي قزويني(م 1346ش)، شيخ علي نمازي شاهرودي(م 1364ش)، ميرزا جوادآقا تهراني(م 1368ش)، شيخ محمود تولايي(م 1376ش)، شيخ محمدباقر ملکي ميانجي(م 1377ش) و ميرزا حسنعلي مرواريد(م 1383ش) هر يک، زوايايي از انديشهي تفکيک را در آثار خود منعکس نمود ادامه مطلب